Verkeerscriminaliteit

De “onschuldige” en “creatieve” overtreders ?

Wij zijn allemaal weggebruikers en verkeersdeelnemers. Wellicht overtreden de meeste onder ons dagelijks wel enkele keren de verkeersregels, maar we hebben daar snel een excuus voor klaar.

Daartegenover staat dat we de overtredingen van anderen, als we ermee worden geconfronteerd als toeschouwer, als buurtbewoner of als medeweggebruiker, vaak wel als gevaarlijk en bedreigend ervaren.

We zijn al te snel geneigd om de gevaarlijke verkeerssituaties aan de andere te wijten, de fouten en de vele overtredingen bij de andere te zien. Ik ben het verkeersslachtoffer en de anderen zijn de verkeersovertreders. En als ik dan toch een inbreuk pleeg op het verkeersreglement, heb ik wel een verklaring, een uitleg of een omstandigheid die in mijn voordeel pleit. Mijn gedrag, dat aan de grondslag ligt van een verkeersovertreding of een verkeersongeval, is dan niet weten en willens, niet met het oogmerk te schaden, niet met het inzicht om er voordeel uit te halen, niet met het opzet om een ander te benadelen.

Verkeersregels ziet men als technische afspraken, niet als een moreel gebod, niet van dezelfde orde als “Gij zult niet doden” of “Gij zult niet stelen”. Bij verkeersmisdrijven zou dan ook het morele opzet ontbreken. Verkeersongevallen worden gekwalificeerd als onopzettelijke slagen en verwondingen. In zekere opzichten is dat ook zo. De verkeersregels zijn een technische conventie, gemaakt om het verkeer vlot, ordentelijk en veilig te laten verlopen.
Dus, redeneren velen, wanneer de vlotheid en veiligheid niet in het gedrang zijn, hoeven we het met die regels niet zo nauw te nemen, kunnen we daar creatief mee omspringen.

De “verkeerscriminelen” ?

We stellen vast dat de grootte van de subjectieve pakkans (…de angst die je hebt, of de kans die je maakt om door de politie te worden “gepakt”) sterk afhankelijk is van de plaats en het tijdstip van de overtreding. Veel weggebruikers zijn de mening toegedaan dat de politie - en de verkeerspolitie in het bijzonder - na 1700 uur haar deuren sluit.

We kunnen dit staven aan de hand van de resultaten van onze snelheidscontroles.
Vanaf 1 januari tot 30 september 2003 werden in Hoeselt 2819 voertuigen gecontroleerd, werden 102 zware snelheidsovertredingen vastgesteld, en werden 8 rijbewijzen onmiddellijk voor 15 dagen ingetrokken. Het overtredingspercentage, namelijk 3.6%, ligt hoger dan tijdens dezelfde periode van vorig jaar. Alles heeft te maken met het feit dat we onze snelheidscontrole tijdens de weekavonden en tijdens het weekend hebben opgevoerd. Onlangs betrapten we enkele laagvliegers die met een snelheid van bijna 120 km/uur over de Tongersesteenweg scheurden.
Snelheidsovertredingen worden blijkbaar steeds meer gepleegd omwille van het machtsgevoel, de prestige, uit frustratie,… dan om gewoon wat tijd te winnen.
Is dit geen specifieke vorm van criminaliteit, de verkeerscriminaliteit die steeds maar dreigender wordt? Wij vinden in ieder geval van wel...