O.L.V.-Parochie

Hoeselt Onze-Lieve-Vrouw Middelares is de enige parochie, in de fusiegemeente Hoeselt, die niet in de nevel der tijden ontstond.

De kerkrechtelijke ontvoogding van het noordelijk deel van deze gemeente, ten overstaan van de centrale Stefanusparochie, startte rond de jaren dertig van deze eeuw.

De ‘geboorte van de jongste parochiale telg’, in Groot-Hoeselt, houdt ten dele verband met de plannen tot oprichting van een lagere school, ter aanvulling van de voormalige kinderkribbe van ‘Schoolmoeder’ Aldegonde Huygen en de latere kleuterklas van ‘Schoolmarieke’ Marieke Geridts, in het voormalige Neroye of Neder.

Toen die school in het vooruitzicht werd gesteld, ontlook bij de plaatselijk bevolking, vooral bij de talrijke mijnwerkers, het verlangen om meteen een kapel of kerkje in hun wijk te zien oprichten.

Na vele discussies wordt in oktober 1934 de eerste steen gelegd van de kerk. In 1935 worden de bouwwerken van de pastorij en van de hulpkerk voltooid. De plechtige consecratie of inwijding van de kerk heeft plaats op 20 juni 1938.

Tien jaar later wordt het rektoraat van Hoeselt Onze-Lieve-Vrouw Middelares, bij bisschoppelijk besluit, erkend als echte parochie, in de volle juridische betekenis van het woord. De plechtige aanstelling van E.H. Cuypers, nu volwaardig pastoor, gebeurt op 30 juni 1948.
Op 15 april 1949 wordt deze parochie officieel door de Staat erkend.