Schalkhoven

  • Scalckoven (1256)
  • Scauchoven (1280)
  • Scalcoven (1282)
  • Schachoven (1364) Hof van de Schalk, laathof

De kleinste deelgemeente van Hoeselt ressorteerde als kwartkapel onder de succursale kerk van Hoeselt.

Na de Franse Revolutie werd Schalkhoven een onafhankelijke parochie, waarvan ook Sint-Huibrechts-Hern en Romershoven afhingen.

Ridder Camille de Borman liet rond 1865 opgravingen uitvoeren op de Homberg en het Steenveld, in de onmiddellijke omgeving van het kasteel van Schalkhoven. Men stootte er op talrijke Romeinse overblijfselen van een villa en een begraafplaats.

Samen met het aangrenzende Sint-Huibrechts-Hern vormde Schalkhoven één heerlijkheid, die als Loons leen in 1256 toebehoorde aan de Heer van Diepenbeek. Vanaf de 13de eeuw bezat het geslacht van Hamal of van Elderen de heerlijke rechten.

De schepenbank van de heerlijkheid oordeelde naar Loons recht en moest haar lering halen bij het hooggerechtshof van Vliermaal. Het maatschappelijke leven in Schalkhoven werd tot ver in de twintigste eeuw volledig beheerst door het kasteel van Schalkhoven en zijn bewoners.

De gemeente werd in 1977 bij Hoeselt gevoegd.